Het logische gevolg was dat een nieuwe verzameling liedjes die sporen ook zou dragen. Zo ontstond met bassist Bert Embrechts het plan om te beginnen aan een nieuwe cd door een reis te maken van Kaapstad naar Johannesburg en onderweg te schrijven en op te nemen in samenwerking met lokale muzikanten (Luis Mhlanga, Stella Kumalo, Faith Kekana, Lucas Marree, Jaques van Pol, Wings Segana en anderen). Op die manier werd in tekst en muziek een basis gelegd voor De Onderstroom. Aan het einde van een lange reis begonnen de opnames in Johannesburg.
Tijdens de opnames staat mij één moment nog sterk voor ogen. Bert Embrechts, Luis Mhlanga en ik zitten in de studio en we spelen een akkoordenschema. Ik zing een korte tekst die ik had geschreven (De Onderstroom) op de muziek die we op dat moment spelen. Vervolgens val ik stil en wacht tot Luis zijn deel zingt. Maar twintig minuten later spelen we nog steeds de drie zelfde akkoorden en Luis heeft nog niets gezongen. Dus informeer ik eens rustig of hij al een idee heeft qua tekst... Waarop Luis zegt: "Als je lang genoeg speelt, komen de woorden vanzelf uit de muziek... Als ik ernaar moet zoeken, vind ik de verkeerde woorden."
Van dat moment heb ik veel geleerd. Go with the flow. Loslaten. Je kunt de impuls geven aan een creatief proces maar je moet het ook zijn eigen inbedding laten zoeken, zijn eigen weg naar de zee.
Ik leerde op dat moment ook dat wij uit verschillende culturen komen en dat die ontmoeting ongelofelijk boeiend is. Ook voor Luis in dit geval, omdat wij werkten vanuit een gedachte die voor hem vreemd was.
"We have to celebrate our differences", zei de zwarte gitarist Ray Phiri op een avond in Kaapstad. Dat is niet niks als het komt uit de mond van iemand die de apartheid aan den lijve heeft ervaren. Wat hij zei was geleefd. Wat dat betreft realiseer ik mij dat wij in het Europa van 2005 pas aan het begin van die weg staan.
1997